ARDA TURAN

hayatımızın her alanında çifte standart var maalesef. menfaatler yanımızda olduğu sürece sesimiz çıkmaz ancak başkası kendine bir öncelik kazandığında veryansın ederiz. okulda da böyle (beden eğitiminden kayırmak için sahte rapor) askerde de (deli gibi torpil aramak) iş haytında da (hemen kariyer basamaklarını tırmanmak) stad kapısında kuyrukta beklerken (ya bi polis vardı tanıdık, öne alır nerde acaba?). yerinde biz olsak alasını yapacağımız hal ve hareketler hatta söylemler onlar tarafından yapılınca tukaka oluyor. mahallede bile öyle değil mi? araba alırısın çalışıp didinip, o birahane de içer durur sonra sen turlarsın keyif için, selam verirsin "hava atıyor götü kalkmış bak" der, görmez selam vermezsin "bak selam vermedi götü kalkmış" der. arda ülkede futbolu seven kenarda top toplayarak camianın içine girmiş oldukça zeki, düzgün konuşan bir futbolcu. ancak galatasaray da milli takımda oynadığı gibi oynayamıyor çünkü adamın kafasını allak bullak ediyoruz. artık milli takımda da rahat oynayamayacak. zamanında alpay'ı öyle kaçırtmadık mı, emre italya'dan ingiltere'ye bu yüzden gitmedi mi, avrupa'da daha rahatsın dedi diye demediğimizi bırakmadık. tuncay bile bu yüzden gitmedi mi? elin gavuru yaptığı zaman "vay be helal olsun", bizim oğlanlar yapınca dilinin ayarı olmadan konuş. zamanında şarkıcılara magazin basını giydiriyordu, hakediyorlar diyenler vardı, bazıları kendileri çağırıyormuş hatta denildiği de oldu. ama futbolculara bari dokunmayın, yeter artık, emek veren çabalayan insanlara kötü olmasını bekleyip, kötüleyip, ben demiştim demeyi bırakıp, güzel şeyleri takdir edip bunları da yüksek sesle söylemenin ve yaptıklarına saygı göstermenin zamanı geldi. arda bugün futbolu bıraktım dese çok mu mutlu olacağız, oh be artık sevişmeyecek, sevişemeyecek mi diyeceğiz. yazık, sözlükte bu kadar insanın bu kadar zamanını çaldığı için bile çok yazık. böyle yapa yapa beş yıl sonra diyeceğiz ki; "arda geleceği olan bir futbolcuydu ama olmadı, harcadı kendini, bitirdi."